در بحث زلزله بدلیل رخداد زیاد زلزله ها در کشور و دنیا اطلاعات نسبتا خوبی از بررسی تخریب های رخ داده و لحاظ کردن آن ضعفها در طراحی ها داریم. اما در بحث انفجار که تقریبا برای مهندسان کشور جدید است خیلی اطلاعات مدونی تا قبل از جنگ ۱۲ روزه عملا نداشتیم. این اطلاعات با بررسی های میدانی از ساختمانها و تاسیسات شهری آسیب و تخریب شده کم کم به صورت مستند در حال جمع آوری و جمع بندی و در برخی موارد حساس در حال لحاظ شدن در طراحی ها می باشند، مثل مراکز و سانتر های ذخیره اطلاعات ادارات و دستگاه های دولتی و خصوصی (Data Centers).
آنچه پس از حمله و جنگ ۱۲ روزه توانستم و اجازه یافتم مطالعه کنم و همچنین در این جنگ اخیر که مدام در حال بازدید و مستند سازی هستم البته در حد ممکن و اجازه، به این نتیجه مهم رسیده ام که می بایستی در ساخت و ساز های آینده کشور حتما تغییراتی را منظور نماییم.
ریز شدن به موارد فنی در این مقوله با این حجم از اطلاعات بدون آزمایشات سازه ای تکمیلی و مشورت و شور کردن با اساتید فن در این یادداشت مختصر امکان ندارد اما تیتر این تغییرات احتمالی را برای شروع بکار و تامل توسط اساتید و اهل فن بشرح زیر تقدیم می دارم:
۱) استفاده بیشتر از اسکلت فولادی تا اسکلت بتنی
۲) حذف پر کننده های آجری و بلوک ها بعنوان میان قابها و جایگزینی آنها با مصالح انعطاف پذیر تر و مناسبتر
۳) استفاده از کمرکش و استفاد بیشتر از وال پست در میانقاب ها
۴) استفاده از محصور شدگی بالاتر از حد آیین نامه های اخیر در اعضای سازه ای
۵) تغییر کامل نحوه نصب سقف های کاذب
۶) طراحی طبقه همکف و پارکینگ ها برای پناهگاه و محصور کردن دیوارها برای تخریب خارج از صفحه
۷) باز طراحی تمامی نماها های سازه ای و اصلاح کامل روشهای نصب
با اندکی تغییرات در این موارد و مسایلی مشابه بدون شک می توان از تلفات انسانی بصورت باور نکردنی کاست.
از سازمان پدافند کشور سردار جلالی پیشرو در علم و امور پدافندی کشور و همچنین پژوهشگاه زلزله درخواست می کنم بدون وقفه با توجه به آزمایشگاههای پیشرفته خود هر چه سریعتر مطالعات را شروع و طی دستورالعملی به سازمانهای مجری ابلاغ بفرمایند.
* استاد نمونه کشور در مهندسی سازه، زلزله و مدیریت بحران و بنیانگذار مقاوم سازی و مدیریت بحران زلرله ایران
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 0