به گزارش خبرگزاری مهر، شهرام فداکار، مدیر کل دفتر زیست بومها و سواحل دریایی سازمان حفاظت محیط زیست در یادداشتی نوشت: ۱۱ خرداد مصادف با روز جهانی صخرههای مرجانی است. ضمن گرامیداشت این روز بر اهمیت صخرههای مرجانی به عنوان یکی از حساسترین و ارزشمندترین اکوسیستمهای دریایی کشور تأکید میکنم. صخرههای مرجانی ایران عمدتاً از نوع حاشیهای هستند و اطراف جزایر متعددی مانند کیش، هندورابی، فارور، لارک، هنگام، تنب بزرگ و کوچک، قشم، لاوان، شیدور، سیری، ابوموسی، خارگ و خارگو رشد کردهاند. مرجانهای خلیجفارس به دلیل تحمل شرایط دمایی تا ۳۶ درجه سانتیگراد، شوری بالا و نوسانات شدید، به عنوان آزمایشگاه طبیعی مقاومت در برابر تغییرات اقلیمی شناخته میشوند.
این صخرهها زیستگاه بیش از ۲۵ درصد گونههای ماهیان دریایی کشور و هزاران گونه دیگر از بیمهرگان، سختپوستان و جلبکها هستند. علاوه بر ارزش اکولوژیکی، از سواحل در برابر فرسایش و طوفانها محافظت کرده و منطقه ای مهم برای جذب اکوتوریسم و صید محلی فراهم میکنند.
سازمان حفاظت محیط زیست با همکاری نهادها و ارگان های دولتی و غیردولتی در سالهای اخیر اقدامات گستردهای برای احیا و حفاظت از این زیستگاهها انجام داده است. کاشت موفق بیش از ۳۰ هزار قلمه مرجانی در مناطق مختلف از جمله بیش از ۲۰ هزار قلمه در خارک، ۶ هزار قلمه در کیش و ۴ هزار قلمه در خلیج چابهار، و ایجاد بسترهای مصنوعی، از مهمترین این اقدامات بوده است. پایشهای انجامشده نشاندهنده رشد و زادآوری خوب مرجانهای کاشتهشده در نقاط امن مانند سواحل کیش، چابهار و خارگ است.
با این حال صخرههای مرجانی ایران همچنان با تهدیدهای جدی روبرو هستند. توسعه غیراستاندارد گردشگری، آلودگی نفتی و صنعتی، ساختوسازهای ساحلی، لایروبی، رسوبگذاری و تغییرات اقلیمی همراه با پدیده سفیدشدگی مرجانها از مهمترین عوامل تخریب به شمار میروند. سازمان حفاظت محیط زیست با شناسایی کامل مناطق مرجانی، افزایش جریمههای تخریب، گسترش مناطق حفاظتشده دریایی و نظارت دقیق بر پروژههای ساحلی تلاش میکند این تهدیدها را مدیریت کند.
در آستانه روز جهانی صخرههای مرجانی، سازمان حفاظت محیط زیست از عموم مردم، گردشگران و جوامع محلی دعوت میکند تا با آگاهی بیشتر و رفتار مسئولانه، در حفظ این میراث طبیعی سهیم باشند. صخرههای مرجانی ایران نه تنها بخشی از تنوعزیستی کشور، بلکه کلید درک آینده مرجانهای جهان در شرایط گرمایش جهانی هستند و حفاظت از آنها نیازمند همکاری همهجانبه دولت، جوامع محلی، پژوهشگران و شهروندان است.
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 0