یادداشت| چرا ترامپیسم قابل مذاکره نیست؟

به گزارش خبرگزاری تسنیم از کرمانشاه، جهان امروز آبستن حوادث کوچک و بزرگ فراوانی است؛ حوادثی که همچون امواجی سهمگین، سراسر جهان را درمی‌نوردد. جهان امروز گرفتار موج ویرانگری به نام «ترامپیسم» است؛ جریانی فاشیستی که می‌خواهد همه‌ی جهان را ببلعد.

این جریان، دنیا را ثروت خود و مردم آن را رعیت خویش می‌پندارد. ترامپ نماد این تفکر است؛ تفکری که همه‌ی سرزمین‌ها را ملک خود می‌داند، کشتن و غارت ملت‌ها را حق طبیعی خود تلقی می‌کند و تجاوز و تحقیر کشورها را حق مسلم خویش می‌شمارد.

ترامپیسم تنها قانونی را بر جهان حاکم می‌داند و آن «قانون زور» است. از نگاه پیروان این تفکر، تمامی قوانین بین‌المللی صرفاً ابزار و دستاویزی برای اعمال قدرت‌اند و بس.

امروز جهان گرفتار دیوی خبیث است که همه‌ی بشریت را قربانی خود می‌سازد؛ اژدهایی که زاده‌ی نظام سرمایه‌داریِ بی‌حد و حصر است. نظامی که سرمایه را نخستین و آخرین اولویت خود می‌داند و همه چیز را در پای آن قربانی می‌کند؛ نظامی وحشی و بی‌اخلاق که خود را «حق مطلق» می‌پندارد.

ترامپ نه صرفاً رئیس‌جمهور آمریکا، بلکه نماد نظام سلطه و سرمایه‌داری جهانی است؛ نظامی که تمام جهان را دارایی خود می‌پندارد و برای حفظ تسلط خویش از ارتکاب هیچ جنایتی پرهیز ندارد.

در تفکر ترامپ تنها یک معادله وجود دارد: جهانی بی‌رقیب برای آمریکا.

آیا در چنین تفکری می‌توان به معاهدات و حقوق بین‌الملل امید بست؟

آیا می‌توان از رئیس‌جمهوری که به هیچ پیمانی پایبند نیست، انتظار عدالت داشت؟

در اندیشه‌ای که زورگویی و تجاوز به حقوق دیگران را «حق طبیعی» خود می‌داند، آیا می‌توان رگه‌ای از حق‌خواهی یافت؟

این روزها در برخی محافل سیاسی و اجتماعی سخن از مذاکره با نمایندگان این جریان به میان می‌آید؛ گویی اگر ایران از حق خود کوتاه بیاید، آن‌ها درهای بهشت را بر ما خواهند گشود و همای سعادت را بر شانه‌های ایرانیان خواهند نشاند! حال آن‌که تجربه ثابت کرده است این اژدها اشتهایی سیری‌ناپذیر در بلعیدن دارد.

در اندیشه‌ ترامپیست‌ها، جهان سرمایه‌ی آنان است و برای تصاحب آن به هر جنایتی تن می‌دهند. ساده‌انگاری و خوش‌خیالی است اگر گمان کنیم ترامپ نسبت به ایران و ایرانی دلسوزی دارد؛ او ایران را نه شریک در خوشبختی، بلکه منبعی قابل‌هضم برای منافع خود می‌بیند.

چگونه می‌توان به دیوی خبیث که حتی به کودکان معصوم در «جزیره اپستین» رحم نکرده است، امید وفاداری و پایبندی به توافقات داشت؟ آنان شاگردان مکتبی هستند که برای لذت‌جویی و سود شخصی از هیچ جنایتی و رذالتی فروگذار نکرده است.

اسناد پرونده‌ی اپستین، چهره‌ی بی‌نقاب سردمداران آمریکا و غرب را آشکار ساخت. رفتار آن‌ها در آن جزیره، بازتاب حقیقت وجودی‌شان در عرصه‌ی سیاسی و جهانی است.

ترامپ نه منجی است و نه قابل اعتماد؛ بلکه شر مطلق جهان امروز است که کمترین اعتماد به او، بیشترین خسارت و پشیمانی را در پی خواهد داشت. این اندیشه دوست هیچ ملت و انسانی نیست، بلکه نمایشگاهی از جنایتکاران جزیره اپستین و محصول اندیشکده‌های صهیونیسم جهانی است.

یادداشت از سید علاءالدین حیدری، عضو شورای فرهنگی مرکز اسلامی کرمانشاه

انتهای پیام/